Pierwszą, najistotniejszą rzeczą z jakiej należy sobie zdać sprawę, jest świadomość, że przygotowanie do wystawy, nie ogranicza się do kilku dni przed planowaną prezentacją, ale wymaga dłuższego okresu przygotowań. Wiąże się to zarówno z kosztami jak i z poświęceniem czasu na dokładne przygotowanie do prezentacji.
Bardzo ważne jest również stwierdzenie, czy dany pies zarówno pod względem fizycznym jak i psychicznym, sprosta wymogom wystawy. Zdarzają się bowiem takie Tollery, dla których prezentacja wiąże się z ogromnym stresem (tłum ludzi, inne psy, konieczność dotyku ze strony sędziego, hałas), które nie są w stanie podołać wyznaczonemu zadaniu. Z kolei właściciel takiego psa, rozczarowany jego zachowaniem, reaguje złością, co z kolei tym bardziej potęguje lęk u zwierzęcia. Aby pies wyglądał wspaniale i zachowywał się odpowiednio, należy już od pierwszych chwil jego obecności w naszym domu, rozpocząć przygotowania. Piękny Toller, to pies który jest zdrowy, ma odpowiednio dobraną karmę dobrej jakości, jest poddawany regularnej higienie a przede wszystkim dobrze traktowany przez swojego właściciela. . Radosny, pięknie prezentowany pies, nawet jeśli nie jest idealnym wcieleniem wzorca, ma na pewno większe szanse na zwycięstwo, niż nawet wspaniale rozwinięty pies ale o smutnym, nieszczęśliwym wyglądzie.
PRZYGOTOWANIE:
Pielęgnację sierści należy rozpocząć także jak najwcześniej; częste i dokładne wyczesywanie szaty, pozwoli ją utrzymać we wspaniałej kondycji i przyzwyczai psa do codziennych zabiegów. Należy pamiętać o lekkim cieniowaniu sierści w okolicach uszu, i na wierzchu łap, (więcej: w dziale "Pielęgnacja", ). Można skonsultować z weterynarzem dobór odpowiednich środków wpływających korzystnie na sierść. Przed wystawą można psa wykąpać w dobrym szamponie z odżywką, starannie wysuszyć, nie nakładać żadnych środków sztucznie zwiększających objętość włosa- pianek, lakierów, itp. Pies powinien być w doskonałej kondycji psychofizycznej (szczupły, o dobrze rozwiniętych mięśniach, lśniąca okrywa włosowa), nie może wykazywać agresji ani zbytniej lękliwości- powinien być otwarty na kontakt, czujny, wykazywać się refleksem. Od początku należy psa przyzwyczajać do pokazywania zębów (można uczyć na komendę, np. "zęby", oczywiście to właściciel lub sędzia podnosi fafle, a nie pies ;)), a w przypadku samców, do spokojnego stania podczas badania anatomii (sędzia sprawdza czy jądra psa są dobrze rozwinięte i znajdują się w worku mosznowym).
Już bardzo młode zwierzęta należy uczyć pozy wystawowej. Można w tym celu poprosić o pomoc instruktora z dobrej szkoły tresury, albo rozpocząć naukę samemu.
Istnieje kilka sposobów wystawiania Tollerów:
Pierwszy: W tym celu ustawiamy najpierw przednie nogi psa dokładnie pod nim (mają się przy tym stykać z podłożem pod kątem prostym) a być rozstawione na szerokość klatki piersiowej. Następnie ustawiamy tylne nogi prostopadle do podłoża a równolegle względem siebie (widok z tyłu). Pies po ustawieniu ma spokojnie wytrwać w danej pozycji. Głowa winna być uniesiona nieco do góry, na tyle na ile pozwala długość szyi. Ogon powinien być trzymany w około 2/3 długości, delikatnie, w taki sposób aby jak najmniej były widoczne palce.
Drugi: Można również, co wygląda bardzo naturalnie, wystawiać w sposób bardziej dynamiczny: pies stoi na przeciwko wystawcy, w pozie, patrzy na właściciela machając ogonem. Ten rodzaj wystawiania Tollerów, jest niewątpliwie bardziej efektowny, ale też trochę trudniejszy do opanowania.
Trzeci: Stanowi modyfikację drugiego- pies sam stoi w pozie wystawowej, handler klęczy, lub stoi za nim (nigdy nie należy zasłaniać sobą psa!), ogon psa uniesiony jest na wysokość linii grzbietu, tworząc jego przedłużenie. W ten sposób, nie zaburza się linii ogona, poprzez jego przytrzymywanie. Ten sposób stosuje się tylko wtedy, gdy pies sam podtrzymuje efektownie ogon, a nie zwiesza go w dół.
Na ring wystawowy wchodzi się w kolejności numerów startowych (numer przytwierdzamy do ubrania, w widocznym miejscu); pies powinien iść przy lewej nodze, na specjalnej smyczy - ringówce (może być koloru sierści, ale nie musi). Najpierw oceniane są psy- kolejno klasa szczeniąt, młodzieży, pośrednia, otwarta, użytkowa, championów, weteranów; potem wchodzą suki w tej samej kolejności wg. klas. Po ustawieniu uczestników według numerów katalogowych, sędzia rozpoczyna obchód psów. W tym czasie należy ustawić psa w wyżej wymienionej pozycji. Sędzia bada uzębienie psa oraz jego anatomię (podczas badania pies pozostaje w pozycji ale bez podtrzymywania ogona). Po obejrzeniu przez sędziego, po danym sygnale, rozpoczyna się bieg wszystkich uczestników ze swoimi psami wokół ringu. Pies nie może się wyrywać, podskakiwać, szarpać za ringówkę; bieg ma być harmonijny i spokojny.
Następnie sędzia daje kolejne polecenie i wszystkie psy powinny się ustawić; wówczas następuje ocena kolejnych psów. Do oceny pies stoi w pozycji wystawowej do czasu gdy sędzia wyda polecenie biegu indywidualnego. Wtedy najpierw wykonuje się z psem kółko wokół ringu, czasem trójkąt (jego wierzchołek to miejsce w którym stoi sędzia), a na koniec bieg w linii prostej od i do sędziego. Bieg (zawsze kłusem, nie galopem) kończy poza wystawowa. Po indywidualnym opisie na ringu zostają tylko psy z oceną doskonałą oby dokonać wśród nich wyboru poszczególnych lokat. Zwycięzcy ( czyli psy z oceną doskonałą, lokatą 1 w poszczególnej klasie)z klas pośredniej, otwartej,użytkowej i championów, stają do porównania o Najlepszego Dorosłego Psa/ Sukę w Rasie. Z kolei Zwycięzcy Młodzieży (czyli pies i suka które uzyskały ocenę doskonałą, lokatę 1, i którym przyznano tytuł Zw. Mł.) w porównaniu jedno z nich otrzymuje tytuł Najlepszego Juniora w Rasie, a potem staje w porównaniu z NDPwR i NDSwR, o tytuł Best of Breed, czyli Zwycięzcy Rasy.
Wszystkie materiały zawarte w tym serwisie, są własnością autorów strony lub osób, które wyraziły zgodę na ich zamieszczenie. Zabrania się zapożyczania, kopiowania części bądź całości bez uprzedniego kontaktu. Wszelkie prawa zastrzeżone.
